( 1 ) معمر بن سليمان رقّى نخعى او به ماه شعبان سال يكصد و نود و يك در خلافت هارون درگذشته است . خالد بن حيّان كنيه‌اش ابو يزيد و حرفه‌اش خريد و فروش خزّ و محدثى مورد اعتماد و استوار بوده است . او به ماه ذى قعدة سال يكصد و نود و يك به روزگار خلافت هارون درگذشته است . او به هنگام مرگ به هفتاد سالگى رسيده بود ولى آن سال را به آخر نرساند و هفتاد سال او تكميل نشده بود . عبد اللّه بن جعفر بن غيلان كنيه‌اش ابو عبد الرحمان و از آزاد كردگان و وابستگان خاندان ابو معيط و راوى ابو مليح و عبيد اللّه بن عمرو بوده است . چشم او ناتوان بوده و با حنا خضاب مىبسته است ، او در شهر رقه به روزگار خلافت معتصم نه شب از شعبان سال دويست و بيست هجرت باقى مانده درگذشته است . يحيى بن عبد اللّه بن ضحاك بن باب لت حرّانى كنيه‌اش ابو سعيد بوده است . باب لت كه از نياكان اوست از اميران بزرگ سرزمين طخارستان بوده است . يحيى بن عبد اللّه از ابو بكر بن ابو مريم و صفوان بن عمرو روايت كرده است . عبد اللّه بن محمد بن على بن نفيل حرانى كنيه‌اش ابو جعفر و ساكن موصل و شاگرد زهير بن معاويه بوده است .